Uzasadnienie
W dniu 5 stycznia 2016 roku T. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja do lipca 2012 roku. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jej jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura, której wysokość w związku z potrąceniem komorniczym wynosi 1.687 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni w grudniu 2014 roku zawiesiła prowadzoną uprzednio działalność gospodarczą. Nie posiada żadnego majątku poza zajętymi zmagazynowanymi wyrobami swojej firmy. Jej rachunek bakowy także został zajęty i objęty zakazem wypłat. Skarżąca wskazała także, iż z uwagi na swój stan zdrowia (operacja stawu biodrowego oraz zakrzepica z zatorem płucnym) ponosi wysokie wydatki na leki i leczenie w granicach 500 zł miesiecznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy T. S. wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura w wysokości 1.687 zł netto miesięcznie, bowiem strona zawiesiła swoją działalność gospodarczą. Ze skromnej emerytury skarżąca ponosi wysokie wydatki na leki i leczenie 550 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, ma zajęty rachunek bankowy. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (1.500 zł) oraz fakt, że ze skargi wnioskodawczyni równocześnie zawisła druga sprawa z wpisem sądowym w wysokości 2.000 zł, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Ake.