Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., skarżący reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł m.in. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
Sąd uwzględnił skargę i w punkcie trzecim wyroku z dnia 18 lutego 2011 r. zasądził od organu podatkowego na rzecz skarżącego kwotę 2.424 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, kwestionując ich wysokość. Podniósł, że skoro wartość przedmiotu sporu mieściła się w przedziale między 10.000 zł a 50.000 zł, to wynagrodzenie pełnomocnika wynosi 2.400 zł, stosownie do § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Według pełnomocnika koszty postępowania wynoszą 2.724 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 czerwca 2011 r. uchylił punkt trzeci wyroku tutejszego sądu z dnia 18 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 1372/10 w przedmiocie zasądzonych kosztów postępowania sądowego i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej skrócie: "P.p.s.a.", w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Wysokość wynagrodzenia radcy prawnego reguluje powołane powyżej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Zaskarżona decyzja dotyczy określenia zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r., zatem rozpoznawana sprawa należy niewątpliwie do kategorii spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna.
W tej sytuacji zastosowanie znajdzie § 14 pkt 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia, zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6.
Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi, w rozpoznawanej sprawie 7.651 zł, nie zaś jak wskazał pełnomocnik skarżącego 34.177 zł. Jego wysokość została ustalona jako różnica pomiędzy wysokością zobowiązań wynikających z decyzji, a zadeklarowanymi i uiszczonymi przez skarżącego. Ta część należności została bowiem zakwestionowana w skardze (por. uchwała NSA z dnia 28 stycznia 2008 r. sygn. akt I FPS 7/07).
Na marginesie należy zauważyć, że podstawą określenia wysokości wpisu od skargi była wartość przedmiotu zaskarżenia, w wysokości 7.651 zł, ustalona w opisany powyżej sposób, nie zaś wskazana przez pełnomocnika skarżącego.
Reasumując, na zasądzoną na rzecz strony skarżącej sumę kosztów postępowania sądowego składa się wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 1.200 zł, wynikającej z § 6 pkt 4 w/w rozporządzenia, wartość wpisu sądowego od skargi uiszczonego przez stronę w kwocie 307 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 6 pkt 4 Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Sąd orzekł jak w postanowieniu.