Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 maja 1998 r. (...) Izba Skarbowa w P.T. po rozpatrzeniu zażalenia F.P. "N." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. na postanowienie Urzędu Skarbowego w T.-M. z dnia 16 marca 1998 r. (...) w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego w sprawie prowadzenia egzekucji sankcji ekonomicznej określonej w tytule wykonawczym z dnia 16 stycznia 1998 r. (...).
W uzasadnieniu postanowienia Izba Skarbowa stwierdziła, że Urząd Skarbowy w T.-M. prowadził na podstawie wymienionego tytułu egzekucyjnego postępowanie egzekucyjne przeciwko F.P. "N." celem wyegzekwowania sankcji pieniężnej nałożonej na zobowiązanego wynikiem kontroli z dnia 30 czerwca 1997 r. przez Urząd Kontroli Skarbowej na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji /Dz.U. nr 55 poz. 250/. Izba Skarbowa podzieliła stanowisko Urzędu Skarbowego, że nie ma podstaw do uwzględnienia zarzutów zobowiązanego przeciwko tytułowi egzekucyjnemu, w których zobowiązany kwestionuje istnienie obowiązku wpłaty na konto Urzędu Skarbowego kwoty sankcji. Analizując przedłożone akta sprawy Izba Skarbowa nie stwierdziła nieprawidłowości w działaniach podejmowanych przez Urząd Skarbowy w T.-M.
Odnosząc się do zarzutu pozostawienia przez Urząd Skarbowy odwołania od wyniku kontroli bez rozpoznania Izba Skarbowa stwierdziła, że od ustaleń Inspektora Kontroli Skarbowej zawartych w wyniku kontroli zobowiązanemu nie przysługuje środek odwoławczy.
W skardze na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia organu I instancji, zarzucając naruszenie wymienionymi orzeczeniami art. 33 pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez nieuwzględnienie zarzutów od tytułu wykonawczego pomimo niedopuszczalności egzekucji administracyjnej i alternatywnie naruszenie art. 33 pkt 3 wymienionej ustawy w związku z art. 7, art. 77 i art. 80 Kpa przez brak zbadania, czy egzekwowany obowiązek jest zgodny z treścią obowiązku wynikającego bezpośrednio z przepisu prawa.
Zdaniem strony skarżącej sankcja wynikająca z art. 28 ust 2 ustawy o badaniach i certyfikacji nie jest "obowiązkiem wynikającym bezpośrednio z przepisu prawa", gdyż przepis prawa nie określa jednoznacznie rodzaju i zakresu tego obowiązku. Zatem organ prowadzący egzekucję zobowiązany był ją umorzyć na podstawie art. 33 pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z wniesieniem zarzutów.
Zakładając natomiast hipotetycznie, że art. 28 ust. 2 ustawy o badaniach i certyfikacji istotnie nakłada na stronę obowiązek wynikający wprost z przepisu ustawy, strona skarżąca wywodzi, że obowiązkiem Urzędu Skarbowego w T.-M. i Izby Skarbowej w P.-T. było dokonanie merytorycznej kontroli istnienia i wysokości tego obowiązku, zgodnie z dyspozycją art. 33 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Brak w tym zakresie postępowania oznacza, według skarżącej, naruszenie zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 7, art. 77 i art. 80 Kpa.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Izba Skarbowa podkreśliła, że zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. nr 100 poz. 442 ze zm./, prawidłowość obliczania i wpłacania niepodatkowych należności budżetowych z tytułu sankcji ekonomicznych za naruszenie ustawy o badaniach i certyfikacji podlega kontroli skarbowej. Wierzycielem uprawnionym do wystawienia tytułu wykonawczego jest organ kontroli /art. 26 ust. 1 ustawy o badaniach i certyfikacji/. Izba Skarbowa zwróciła również uwagę na art. 29 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i stwierdziła, że organ egzekucyjny zbadał wniosek o wszczęcie egzekucji tylko pod względem formalnym. Nie był natomiast uprawniony do badana zasadności i wymagalności obowiązku.
Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./, egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2 tej ustawy, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów albo w zakresie administracji rządowej i gminy bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej.
Obowiązek uiszczenia sankcji ekonomicznych, nałożonych wynikiem kontroli z dnia 30 czerwca 1997 r. wynika z przepisów ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji /Dz.U. nr 55 poz. 250 ze zm./. W wymienionym wyniku kontroli określona została wartość wyrobów, których dotyczą uchybienia wskazane w art. 26 tej ustawy, co przewiduje art. 27 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem organ kontroli upoważniony do kontroli działalności przedsiębiorców zawiadamia właściwy urząd skarbowy o stwierdzeniu uchybień, o których mowa w art. 26 oraz określa ilość i wartość wyrobów których, uchybienia te dotyczą.
Z kolei przepis art. 28 ust. 2 wymienionej ustawy przewiduje, że w razie niewpłacenia należności pieniężnej, stanowiącej 100 procent sumy uzyskanej ze sprzedaży zakwestionowanych wyrobów, właściwy urząd skarbowy zawiadamia o tym organ kontroli w celu wystawienia tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do ściągnięcia tej należności w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zatem zarzut naruszenia zaskarżonym postanowieniem art. 33 pkt 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 33 pkt 3 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem podstawą zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym może być określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego (...) bezpośrednio z przepisu prawa. Egzekwowany obowiązek zapłaty sankcji ekonomicznych określony został zgodnie z przepisami ustawy o badaniach i certyfikacji. Natomiast merytoryczna kontrola istnienia i wysokości tego obowiązku nie należy do organu egzekucyjnego, który nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym /art. 29 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji/.
W związku z powyższym Sąd oddalił skargę stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.