Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 kwietnia 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał H. J. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok.
Wyrokiem z 25 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę podatnika. W dniu 7 maja 2015 roku do sądu wpłynęła skarga kasacyjna skarżącego od powyższego rozstrzygnięcia wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Postępowanie w przedmiocie wniosku o prawo pomocy podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W zawartym w skardze kasacyjnej wniosku skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z 24 kwietnia 2012 roku skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, które nie zostało cofnięte. Wobec prawomocnego przyznania podatnikowi prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jego ponowne żądanie w tym zakresie zawarte w skardze kasacyjnej, należało uznać za bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Ake.