Uzasadnienie
W dniu 27 kwietnia 2006 r. do akt sprawy wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej zawierające wniosek o umorzenie postępowania sądowego w związku z wydaniem przez organ, w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1260 ze zm.), decyzji uchylającej w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. W związku z powyższym, na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2006 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę i wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści cytowanego przepisu wynika ogólna zasada, na mocy której skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez Sąd, jest co do zasady dla Sądu wiążąca. W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki, które skutkowałyby koniecznością uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 3 ustawy).
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 cytowanej ustawy.