Uzasadnienie
W dniu 29 listopada 2013 roku B. W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...]roku określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w 19% podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok.
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi uwzględnił wniosek skarżącej i przyznał jej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 13 marca 2014 roku do sądu wpłynął wniosek strony o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku o prawo pomocy skarżąca ponownie wskazała, że wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jego zasiłek stały z tytułu niepełnosprawności w wysokości 529 zł netto oraz jej renta chorobowa w wysokości 1.561 zł brutto, z której co miesiąc dokonywane jest potracenie komornicze na kwotę 390 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, mieszka wraz z mężem w będącym jego własnością mieszkaniu o powierzchni ok. 78 m2. Wnioskodawczyni wskazała, że oboje z mężem są osobami schorowanymi w związku z tym ponoszą wysokie wydatki na leki i leczenie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżącej przyznane już zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, dlatego jej obecny wniosek o ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), wanien być rozpoznany pod kątem wystąpienie przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że B. W. wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą ok. 1.450 netto. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, zamieszkuje wraz z mężem w będącym jego własnością mieszkania o powierzchni ok. 78 m2. Wnioskodawczyni i jej mąż są osobami schorowanymi w związku z tym ponoszą wysokie wydatki na leki i leczenie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, dlatego w celu zachowania jej prawa do sądu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014 roku wnioskodawczyni zwolniona została z obowiązku uiszczania kosztów sądowych i dlatego obecnie przyznane jej zostało prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 i art., 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AK.