Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Ł. uwzględniając wniosek A..S.-D. przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 18 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę A. S.-D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od dochodów osiągniętych po 1 października 2008 roku z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego.
W dniu 16 maja 2013 roku do sądu wpłynęła skarga kasacyjna podatniczki od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z przepisem art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 20 listopada 2012 roku skarżącej przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Powyższe prawo pomocy nie zostało cofnięte. W dniu 16 maja 2013 roku skarżąca ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do przepisu art. 259 § 3 p.p.s.a., postanowienie od którego nie wniesiono sprzeciwu ma skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Z uwagi na powyższe, żądanie skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych zawarte we obecnie rozpoznawanym wniosku, wobec prawomocnego przyznania jej prawa pomocy w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
mk