Uzasadnienie
W. L.-C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w 2013 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 500 zł skarżąca wystąpiła ze złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W szczególności w zawartym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że ma 71 lat i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej jedyny majątek stanowi mieszkanie własnościowe o pow. 42 m2. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.172 zł, z której po potrąceniach urzędu skarbowego pozostaje jej do dyspozycji kwota 820 zł. Z kolei jej wydatki związane z podstawowymi opłatami wynoszą 800 zł. W związku z tą sytuacją nie posiada środków na zakup pożywienia i lekarstw.
Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że cierpi na wiele schorzeń (choroby bioder i kolan, nadciśnienie, depresja, a także choroba niespokojnych nóg). Schorzenia te wymagają zakupu leków, które musi systematycznie przyjmować. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2015 roku wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych lokat i rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy oraz wyjaśnienia kwestii aktualnego posiadania oszczędności wskazanych w zaskarżonej decyzji w wysokości 17.500 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 28 stycznia 2015 roku oświadczyła, że nie posiada żadnych lokat ani rachunku bankowego. Pieniądze, które posiadała, wykorzystała "na życie", opłaty, świadczenia, zakup lekarstw i rehabilitację. Skarżąca podkreśliła, że otrzymuje z ZUS kwotę 820 zł, a same opłaty pochłaniają kwotę rzędu 800 zł. Dodała, że nie ma żadnych oszczędności ani innego majątku.
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz pisma z dnia 28 stycznia 2015 roku wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej jedyny majątek stanowi mieszkanie własnościowe o pow. 42 m2. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.172 zł, z której po potrąceniach pozostaje jej do dyspozycji kwota 820 zł, zaś opłaty związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą 800 zł. Skarżąca cierpi na wiele schorzeń (choroby bioder i kolan, nadciśnienie, depresja, a także choroba niespokojnych nóg), które niewątpliwie generują koszty związane z zakupem lekarstw. Ponadto skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków skarżącej, Starszy referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca wykazała dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
ak