Uzasadnienie
W dniu 16 listopada 2007 roku T.M. i T.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok.
W skardze T.M. i T.M. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż nie posiadają możliwości finansowych na zapłacenie zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami. Skarżący podnieśli, iż wszczęcie egzekucji może pozbawić ich płynności finansowej, nadszarpnąć ich wiarygodność jako wypłacalnych przedsiębiorców i doprowadzić do wstrzymania działalności, a nawet do bankructwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie.
W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) — powoływanej dalej jako p.p.s.a.
Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Uprawdopodobnienie, o którym mowa, nie może polegać na przytoczeniu ogólnikowych stwierdzeń, w zasadzie powtarzających treść przepisu, ale winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności.
W niniejszej sprawie skarżący w istocie ograniczyli uzasadnienie swojego wniosku do stwierdzenia, że nie posiadają wystarczających środków finansowych na pokrycie zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji, a ewentualne wszczęcie egzekucji mogłoby pozbawić ich płynności finansowej i doprowadzić do wstrzymania prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Przytoczenie przez skarżących wyłącznie ogólnikowych stwierdzeń bez uprawdopodobnienia konkretnych, poważnych skutków wykonania zaskarżonego aktu, nie pozwala uznać, że strona w swoim wniosku wykazała przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Wskazanie na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności, lecz musi stanowić realne i wymierne zagrożenie.
W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
P.Pie.