Uzasadnienie
W dniu [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wydał decyzję Panu T. Z. Nr [...] ustalającą za 1999r. zobowiązanie w kwocie 65.006,20 zł w zryczałtowanym 75% podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w kwocie 86.675,00 zł.(I, k 125- 132)
W związku z nieobecnością podatnika w miejscu zamieszkania, organ I instancji próbował doręczyć osobiście decyzję w miejscu prowadzenia przez Pana Z. działalności gospodarczej.
W tym celu w dniu 27 grudnia 2005r. pracownicy Urzędu Skarbowego udali się do siedziby firmy, gdzie wspólnik Pana T. Z. w spółce cywilnej - Pan S. Z. oświadczył, że w spółce nie upoważniono osoby do odbioru korespondencji i odmówił przyjęcia korespondencji zaadresowanej do T. Z. twierdząc, iż nie czuje się upoważniony do jej odbioru.
Odwołanie od zaskarżonej decyzji podatnik złożył w dniu 11.01.2006r.
Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, iż odwołanie z dnia 11 stycznia 2006r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]r. Nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w przepisie art. 223 § 2 pkt l Ordynacji podatkowej. (II, k 58-60)
Odbiór postanowienia potwierdzono w dniu 10 października 2006 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 09 listopada 2006 r. W dniu 23 listopada 2006r. do Izby Skarbowej w Ł. wpłynęło pismo zatytułowane "uzupełnienie skargi" Pana T. Z., z którego wynika, że skarga złożona została w dniu 02 listopada 2006r. do WSA, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. W wyniku podjętych czynności sprawdzających ustalono, iż skarga podatnika z dnia 02 listopada 2006r. nie wpłynęła do Izby Skarbowej.
W kancelarii Izby ustalono, na podstawie rejestru ręcznego wpływu pism i spraw oraz rejestru komputerowego pism i spraw, wpływ w dniu 06.11.2006r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym - 02 listopad 2006r.) zażalenia spółki jawnej A reprezentowanej przez Pana A. J. dotyczącego podatku od towarów i usług. Powyższa przesyłka nie zawierała skargi podatnika. W celu wyjaśnienia powyższej kwestii skontaktowano się telefonicznie z kancelarią Pana A. J. i uzyskano informację, że przedmiotowa skarga została wysłana listem poleconym w dniu 02 listopada 2006r. wraz z zażaleniem dotyczącym podatku VAT.
Należy w tym miejscu podkreślić, iż treść złożonego pisma zatytułowanego "uzupełnienie skargi" wskazuje, iż nie jest to uzupełnienie skargi, lecz skarga podatnika. Dlatego też Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. potraktował uzupełnienie skargi jako skargę złożoną w dniu 21 listopada 2006 r. po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Do powyższego pisma pełnomocnik Skarżącego załączył: - oświadczenie Pana S. Z., iż żaden z pracowników Urzędu Skarbowego nie próbował doręczyć mu w dniu 27 grudnia 2005r. decyzji dla T. Z., oświadczenie Pana C. Z., iż w dniu 28.12.2005r. odmówił przyjęcia decyzji dla T. Z. Pan T. Z. za pośrednictwem pełnomocnika Pana A. J. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., nr [...], zarzucając naruszenie prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, w szczególności art. 223 § 2 pkt l Ordynacji podatkowej w związku z art. 150 § l i art. 153 § l Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że doszło do doręczenia zastępczego podatnikowi decyzji z dnia 16.12.2005r. w sprawie US 1.1.411 O/log/w/os, w dniu 27.12.2005r. podczas gdy prawidłową datą doręczenia jest dzień odbioru awizowanej przesyłki tj. 02 stycznia 2006r. Jednocześnie w złożonej skardze wniesiono o:
- - uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;
- - zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zajęte w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, dlatego też zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu. Rozpoznając niniejsza sprawę organy naruszyły treść przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt.1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U153 poz.1270 z późniejszymi zmianami). W szczególności organy podatkowe naruszyły treść art. 223 § 2 pkt.1, art.150 i art.153 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa – tekst jednolity Dz.U z 2005 roku, nr.8, poz.60 z późniejszymi zmianami.
Zgodnie z art.223 § 2 pkt.1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z przepisu tego wynika, że kluczowe znaczenie dla stwierdzenia, czy zachowany został 14 dniowy termin ma ustalenie daty doręczenia decyzji. W wypadku odmowy przyjęcia korespondencji przez adresata uznaje się, że pismo zostało doręczone w dniu odmowy jego przyjęcia (art.150 § 2 Ordynacji podatkowej). Zasadniczym zatem warunkiem uznania pisma za doręczone w trybie art.150 § 2 Ordynacji jest odmowa jego przyjęcia przez adresata, a nie na przykład przez pełnoletniego domownika, sąsiada lub dozorcy domu (art.149 Ordynacji podatkowej), czy przez osobę upoważnioną przez pracodawcę do odbioru korespondencji – w miejscu pracy adresata (art.148 § 2 pkt.2 Ordynacji podatkowej). W przypadku, gdy osoba upoważniona przez pracodawcę do odbioru korespondencji w miejscu pracy adresata odmówi odbioru korespondencji zachodzi przesłanka "niemożności doręczenia pisma" opisana w art.150 § 1 Ordynacji podatkowej, która winna skutkować – gdy próbę doręczenia pisma podjął pracownik organu podatkowego – złożeniem pisma na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) – art.150 1 pkt.2 Ordynacji podatkowej, z jednoczesnym dwukrotnym awizowaniem w sposób określony w § 1a i § 2 powołanego w tym zdaniu artykułu. W razie niepodjęcia pisma w terminie 14 dni pismo takie uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia tego terminu.
Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy i abstrahując od tego, czy w dniu 27 grudnia 2005 roku istotnie odbioru decyzji odmówił S. Z., czy też nie – z pewnością odbioru decyzji nie odmówił jej adresat, czyli T. Z., skoro tak, to organy podatkowe nieprawidłowo przyjęły za datę doręczenia decyzji datę 27 grudnia 2005 roku. Zatem zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 tej ustawy oraz § 2 pkt.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 roku w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego.... (Dz.U 212 poz.2075)
M.Ko.