Uzasadnienie
W. L., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług wraz z należnymi odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego za październik i grudzień 2008 roku oraz październik 2009 roku.
W skardze pełnomocnik skarżącego, wnosząc o uchylenie powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi odwoławczemu, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżącego i jego rodziny stałego źródła utrzymania i możliwości prawidłowego leczenia, co mogłoby mieć niekorzystne skutki dla zdrowia i życia skarżącego.
Ponadto w ocenie pełnomocnika wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, albowiem skarżący czyni starania, aby kwota zaległości podatkowej, po zweryfikowaniu prawidłowości decyzji w wyniku przeprowadzonego postępowania sądowego, była możliwa do spłacenia. W sprawie nie zachodzą przy tym przesłanki negatywne uniemożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jednakże po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego względu uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168).
Podkreślić przy tym należy, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208).
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty w skardze wniesionej na wskazaną wcześniej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] roku w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług wraz z należnymi odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego za październik i grudzień 2008 roku oraz październik 2009 roku. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżącego i jego rodziny stałego źródła utrzymania i możliwości prawidłowego leczenia, co mogłoby mieć niekorzystne skutki dla zdrowia i życia skarżącego.
Jednocześnie w ocenie pełnomocnika skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, albowiem skarżący czyni starania, aby kwota zaległości podatkowej, po zweryfikowaniu prawidłowości decyzji w wyniku przeprowadzonego postępowania sądowego, była możliwa dla niego do spłacenia. Ponadto w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne uniemożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, stwierdzić należy, że sytuacja skarżącego jest na tyle wyjątkowa, iż spełnienie świadczenia pieniężnego wynikającego z decyzji powodowałoby znaczną szkodę i wiązałoby się z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu przyjętym na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim w tym względzie należy zauważyć, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżącego i jego rodziny stałego źródła utrzymania oraz możliwości prawidłowego leczenia, co mogłoby mieć niekorzystne skutki dla zdrowia rodziny skarżącego. Jak bowiem wynika z akt sprawy, dochód rodziny skarżącego z tytułu renty małżonków i renty socjalnej przyznanej niepełnosprawnemu synowi skarżącego wynosi łącznie jedynie 2.430 zł. Jednocześnie wykazane przez skarżącego wydatki związane z opłatami, kosztami utrzymania oraz leczeniem syna i żony w pełni kwotę tę pochłaniają.
Nie ulega zatem wątpliwości, że spełnienie świadczenia pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji i związana z nim konieczność ograniczenia, czy wręcz zaprzestania, ponoszenia wydatków na utrzymanie i zakup lekarstw mogłoby spowodować niebezpieczeństwo poniesienia straty na zdrowiu żony i syna skarżącego, a w jej konsekwencji prowadzić do powstania trudnych do odwrócenia w tym zakresie skutków. Ponadto należy zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącego, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne, określone w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., uniemożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W tej sytuacji należało uznać, że skarżący wykazał, iż w niniejszej sprawie występowały przesłanki niezbędne do uwzględnienia jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, orzekł jak w sentencji.
Ake.