Uzasadnienie
H.G. wniósł, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., skargę na decyzję tego organu z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji zmieniającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 rok i przekazania sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od tejże skargi, skarżący pismem procesowym z dnia 27 lutego 2009 roku wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Jednakże, z uwagi na fakt, iż wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu (PPF), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2009 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie i nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na tymże formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wykonując powyższe wezwanie, skarżący w złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 91 m2, nieruchomości rolnej o pow. 10,4124 ha oraz budynków inwentarskich: obory i stodoły.
Jednocześnie skarżący wskazał, że nie osiąga żadnego dochodu. Cierpi na poważne schorzenia kręgosłupa, które znacznie ograniczają mu możliwość wykonywania pracy. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 91 m2, nieruchomości rolnej o pow. 10,4124 ha oraz budynków inwentarskich: obory i stodoły.
Skarżący cierpi na poważne schorzenia kręgosłupa, które znacznie ograniczają mu możliwość wykonywania pracy. Nie osiąga żadnego dochodu i, jak wynika z akt sprawy, korzysta z pomocy finansowej matki, która utrzymuje się z emerytury.
Jednocześnie skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącego dowodzi bowiem, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)