Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy w K. określił P. G. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za miesiąc październik 2001 r. do przeniesienia na listopad 2001 r. w wysokości "0" zł, zobowiązanie i zaległość w podatku VAT za październik 2001 r. w wysokości 286.119 zł oraz odsetki za zwłokę.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że podatnik w dniu 27 listopada 2001 r. złożył deklarację dla podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2001 r. a ustawowy termin do złożenia deklaracji upłynął 26 listopada 2001 r. W deklaracji podatnik dokonał pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług. Ustawodawca nałożył na podatników obowiązek samoobliczenia podatku za okres miesięczny, poprzez uwzględnienie w deklaracji wszelkich podatkowych stanów faktycznych mających wpływ na wielkość zobowiązania. Rozliczenie podatku naliczonego związane jest bezwzględnie ze złożeniem w ustawowym terminie deklaracji dla podatku od towarów i usług. P. G. nie złożył deklaracji w terminie tj. nie dokonał rozliczenia podatku i z własnej woli nie zrealizował swych uprawnień, a jednocześnie upłynął materialnoprawny termin skorzystania z prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony za dany miesiąc, co skutkuje utratą uprawnienia przewidzianego w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Podatnik utracił również prawo odliczenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2001 r. w wysokości 75.400 zł. gdyż przepisy ustawy o VAT nie dają organowi podatkowemu takiej możliwości. Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 ustawy tylko podatnicy mają prawo do obniżenia o tę różnicę podatku należnego za następny okres w złożonej w ustawowym terminie deklaracji podatkowej.
Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania podatnika decyzją z dnia [...] uchyliła rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w całości i określiła zobowiązanie i zaległość w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2001 r. w wysokości 210.719 złotych oraz odsetki za zwłokę. Organ odwoławczy podzielił pogląd, że niezłożenie deklaracji lub złożenie jej po terminie wywołuje skutek w postaci utraty prawa do samoobliczenia podatku oraz do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Izba Skarbowa wskazała natomiast, iż podatnik zachował prawo do obniżenia podatku należnego o wykazaną w deklaracji kwotę do przeniesienia z poprzedniego miesiąca. Reklamację w zakresie podatku VAT za miesiąc wrzesień (z wykazaniem kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny miesiąc) podatnik złożył w obowiązującym terminie a nieterminowe złożenie deklaracji za miesiąc październik 2001 r. nie może powodować pozbawienia prawa wcześniej nabytego.
W skardze do sądu administracyjnego P. G. wniósł o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w Ł. podnosząc zarzut naruszenia art. 19 ust. 3 ustawy o VAT. Zdaniem skarżącego złożenie deklaracji dzień po terminie nie powoduje utraty prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego a stanowisko organów podatkowych nie znajduje swojego uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Przepisem regulującym utratę prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest art. 19 ust. 3b ustawy o VAT oraz art. 25, gdy chodzi o nie przysługiwanie odliczenia. W żadnej mierze te regulacje nie znajdują zastosowania do jednodniowego uchybienia terminowi złożenia miesięcznej deklaracji VAT. Zgodnie z ukształtowaną linią orzecznictwa i regulacją art. 19 ust. 3 ustawy o VAT utrata prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony występuje w przypadku niezłożenia deklaracji za dany miesiąc w ogóle lub w przypadku jej złożenia w terminie uniemożliwiającym dokonanie odliczenia zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o VAT. Żadna z tych sytuacji nie zachodzi w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Ł. podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna.
Jest poza sporem, że podatnik złożył deklarację podatkową dla podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2001 r. z uchybieniem terminu określonego w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Podzielić jednak należy stanowisko strony skarżącej, że nie znajduje w obowiązujących przepisach prawa pogląd, iż podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego w wypadku złożenia deklaracji VAT po upływie ustawowego terminu do jej złożenia.
Z brzmienia art. 19 ust. 3 cyt. ustawy wynika bowiem, że podatnik może dokonać odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w rozliczeniu za miesiąc otrzymania faktury albo w rozliczeniu za miesiąc następny. Z kolei z treści przepisu art. 19 ust. 3b wynika, że utrata przez podatnika prawa określonego w przepisie art. 19 ust. 1 następuje w sytuacji rozliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za miesiące inne, niż określone w art. 19 ust. 3 ustawy.
Innymi słowy przepis art. 19 ust. 3 ustawy reguluje jedynie kwestię periodyzacji odliczania podatku naliczonego tj. określa w której deklaracji może zostać wyrażona wola podatnika w zakresie odliczania podatku naliczonego, a przepis art. 19 ust. 3b ustawy (w brzmieniu obowiązującym między 1.01.2000 r. a 25.03.2002 r.) określa skutek odliczenia przez podatnika podatku naliczonego w rozliczeniu za okres inny, niż określony w art. 19 ust. 3 ustawy. Z wskazanych przepisów nie wynika więc, że podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego po upływie ustawowych terminów złożenia deklaracji VAT-7 za miesiące określone w art. 19 ust. 3 ustawy (zob. wyrok NSA z dnia 3.09.2002 r., III S.A. 2377/01, LEX nr 56731, podobnie wyrok NSA z dnia 12.02.2002 r. III S.A. 2400/00, Glosa 2002/4/34).
Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 19 ust. 3 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.
jz/