Uzasadnienie
A. G., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy oraz określenia obowiązku zapłaty podatku za poszczególne miesiące 2011 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 92.394 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym w dniu 8 lutego 2016 roku, na urzędowym formularzu (PPF), wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Pobiera wynagrodzenie za pracę w kwocie 370 zł netto. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o powierzchni 246 m2 (o wartości 300.000 zł) i dwóch nieruchomości: rolnej o powierzchni 1,5 ha (o wartości 40.000 zł) oraz nieruchomości o innym charakterze o powierzchni 4.840 m2 (o wartości 200.000 zł). Nieruchomości są obciążone hipotekami na rzecz Skarbu Państwa. Skarżący podkreślił przy tym, że posiadane przez niego rachunki bankowe zostały zablokowane na kwoty: około 60.000 zł i około 20.000 zł. Oświadczył także, że zamieszkuje w mieszkaniu należącym do jego siostry, która nie pobiera od niego z tego tytułu żadnych opłat.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz oświadczeń zawartych w aktach sprawy o sygn. I SA/Łd 432/15, które referendarz sądowy wziął pod uwagę z urzędu, wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o powierzchni 246 m2 i dwóch nieruchomości: rolnej o powierzchni 1,5 ha oraz nieruchomości o innym charakterze o powierzchni 4.840 m2. Nieruchomości są obciążone hipotekami na rzecz Skarbu Państwa. Posiadane przez skarżącego rachunki bankowe zostały zablokowane na kwoty: około 60.000 zł i około 20.000 zł. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu należącym do jego siostry, nie ponosząc z tego tytułu żadnych opłat. W zajętym domu mieszka jego konkubina z dziećmi i ona ponosi koszty utrzymania domu z własnych środków. Skarżący pobiera wynagrodzenie za pracę w kwocie 370 zł netto.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącego i kwotę wpisu od skargi (92.394 zł), referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Ake.