Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 9 stycznia 2009 r. J. M.-Ł. zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., doręczoną jego pełnomocnikowi w dniu 28 listopada 2008 r. Wraz z wnioskiem podatnik wniósł również skargę na tę decyzję.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że o wydaniu decyzji dowiedział się od swojego pełnomocnika w dniu 4 grudnia 2008 r. W dniu 9 grudnia 2008 r. otrzymał od niego odpis decyzji, przy czym pełnomocnik oświadczył mu, że nie podejmie się sporządzenia skargi. Skarżący przyznał, że wnosząc skargę uchybił terminowi do jej złożenia, podniósł jednak, że ustawowy termin na złożenie skargi minął w czasie, gdy był chory i miał bardzo ograniczoną zdolność poruszania. Wskazał zatem, że przed rokiem przeszedł skomplikowaną operację kręgosłupa. W dniu 10 grudnia 2008 r. czyli w terminie do złożenia skargi, potknął się, upadł i uderzył, w wyniku czego zaczął cierpieć na bóle kręgosłupa i ca w znaczącym zakresie ograniczyło jego możliwości poruszania. Z tego też względu do 5 stycznia 2009 r. został praktycznie wyłączony z normalnego funkcjonowania. Na potwierdzenie swojego stanu zdrowia przedstawił m.in. zaświadczenie lekarskie, zawierające zalecenie pozostania w domu przez okres od 10 grudnia 2008 r. do 5 stycznia 2009 r. Wskazał ponadto, że przed złożeniem skargi musiał zasięgnąć porady prawnika, a to stało się możliwe dopiero po upływie terminu wskazanego przez lekarza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi zatem o tego rodzaju niezależne od strony okoliczności, którym nie była ona w stanie przeciwdziałać pomimo dołożenia należytej staranności. Tak rozumiane pojęcie winy w uchybieniu terminu jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 24.3.2004 r., FZ 13/04, niepubl.; postanowienie NSA z 25.5.2004 r., FZ 63/04, system informatyczny LexPolonica; wyrok NSA z 28.6.2007 r., II OSK 479/07, LEX nr 344095). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zaliczyć można w szczególności nagłą chorobę strony, uniemożliwiającą jej wykonanie czynności dla której określony został termin.
W niniejszej sprawie podatnik w wystarczającym stopniu uprawdopodobnił tak rozumiany brak winy w uchybieniu terminu.
O tym, że rzeczywiście miała miejsce przeszkoda uniemożliwiająca złożenie skargi w terminie, świadczą nie tylko złożone przez niego dokumenty (zaświadczenie lekarskie oraz karta informacyjna leczenia szpitalnego potwierdzająca wykonanie zabiegu operacyjnego), ale również spójne i logiczne wyjaśnienia zawarte w uzasadnieniu wniosku. Skoro bowiem podatnik otrzymał zalecenie lekarskie, by pozostać w domu we wskazanym okresie, nie można było od niego wymagać by postępował wbrew temu zaleceniu. Ponadto waga i stopień skomplikowania sprawy istotnie przemawiały za tym, by podatnik, przed wniesieniem skargi, miał możliwość skorzystania z pomocy prawnika.
Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
A.K.