Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło decyzję Burmistrza Gminy Ż. z dnia [...] o odmowie umorzenia zaległości podatkowej od środka transportu stanowiącego własność J. B. z lat 2004-2006.
W dniu 31 lipca 2006 r. Burmistrz Gminy Ż. złożył skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie z uwagi na brak legitymacji skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl treści przepisu art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
W sprawie niniejszej decyzję jako organ podatkowy pierwszej instancji wydał Burmistrz Gminy Ż. Organ ten wniósł następnie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. uchylającą jego rozstrzygnięcie. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowano pogląd, że organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie (decyzję lub postanowienie) nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie. (por.: postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997 r., IV SA 802/95, ONSA 1997/4/179, postanowienie NSA z dnia 19 maja 1998 r., I SA/Łd 78/98, lex nr 36198, postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r. II SA/Gd 2159/00, lex 46440)
Wobec tego Burmistrz Gminy Ż. jako organ podatkowy wydający decyzję w pierwszej instancji nie miał legitymacji do wniesienia skargi w sprawie, w której orzekał. W tym stanie rzeczy jego skarga była niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.