Uzasadnienie
W dniu 19 grudnia 2007 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. przekazało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniesioną w dniu 21 listopada 2007 roku skargę E. S. na swoją decyzję z dnia [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W dniu 24 stycznia 2008 roku do sądu wpłynął pochodzący od skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach E. S. wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą około 1.660 zł netto z tytułu pobieranej przez niego emerytury. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 63,5 m 2, w którym zamieszkuje, a także działki o powierzchni 796 m2 zabudowanej budynkiem o powierzchni mieszkalnej 37 m2, nadto posiada oszczędności w kwocie około 6.500 zł, nie posiada innego majątku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie jest zasadny.
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy E. S. wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą około 1.660 zł netto. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 63,5 m2, w którym zamieszkuje, a także działki o powierzchni 796 m2 zabudowanej budynkiem o powierzchni mieszkalnej 37 m2, nadto posiada oszczędności w kwocie około 6.500 zł, nie posiada innego majątku. Uwzględniając fakt, iż skarżący dysponuje stałym dochodem miesięcznym oraz biorąc pod uwagę jego stan majątkowy i wysokość obciążeń, jakie musi ponieść w tym postępowaniu, stosownie do treści art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że E. S. nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Sąd nie przychylił się do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym mając na uwadze, iż obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Dochody skarżącego i jego sytuacja majątkowa, a szczególnie posiadane oszczędności przemawiają za przyjęciem, iż jest on wstanie partycypować w kosztach postępowania poprzez poniesienie kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
MK