Uzasadnienie
M. C. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem M., 14-letnią córką S. i 10-letnim synem W. Wskazała przy tym, że majątek rodziny stanowią dwa domy o pow. 120 m2 i 100 m2. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że nie osiąga żadnych dochodów, od 20 sierpnia 2013 roku poszukuje pracy. W związku z tym rodzina utrzymuje się z renty i wynagrodzenia za pracę jej męża, w łącznej kwocie 3.200 zł brutto.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 11 lutego 2014 roku wezwano skarżącą do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków i lokat bankowych - za ostatnie 3 miesiące, złożenia odpisu (kserokopii) aktualnego zeznania podatkowego skarżącej i jej męża (za 2013 r. – w przypadku złożenia w urzędzie skarbowym, a jeśli nie zostało jeszcze przez nich złożone – zeznania podatkowego za 2012 r.), sprecyzowania kwoty wydatków przeznaczanych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne oraz wyjaśnienia kwestii spożytkowania kwoty środków uzyskanych przez skarżącą w ramach darowizn otrzymanych od jej brata – M. C. w 2009 roku na łączną kwotę 243.600 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 28 lutego 2014 roku przedstawiła dodatkowe dokumenty i informacje dotyczące jej sytuacji majątkowej.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem M., 14-letnią córką S. i 10-letnim synem W. Majątek rodziny stanowią dwa domy o pow. 120 m2 i 100 m2. Skarżąca nie osiąga żadnych dochodów, od 20 sierpnia 2013 roku poszukuje pracy. W związku z tym rodzina utrzymuje się z renty i wynagrodzenia za pracę męża skarżącej, w łącznej kwocie 3.200 zł brutto. Wydatki rodziny zamykają się kwotą 1.570 zł. Ponadto obciążenie budżetu rodziny stanowią także wydatki z tytułu spłaty kredytu gotówkowego i hipotecznego w odpowiednich kwotach: 1000 zł i 2.200-2.600 zł (w zależności od kursu waluty). Otrzymane w 2009 roku darowizny na kwotę 243.600 zł skarżąca przeznaczyła na rozpoczęcie działalności w postaci restauracji, w tym na wydatki związane z remontem lokalu, zakupem wyposażenia, towarów, kosztami licencji itp.
Analiza wyciągów z posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków bankowych dowodzi przy tym, że małżonkowie nie posiadają środków, które mogłyby zostać przeznaczone na uiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Ponadto w 2012 roku skarżąca osiągnęła dochód w kwocie 22.331.28 zł (według PIT-37), a tytułu prowadzonej działalności gospodarczej odnotowała stratę w wysokości -77.415,26 zł.
W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę wysokość wpisu od skargi, a także wykazaną kwotę dochodu trzyosobowej rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
AK.