Uzasadnienie
I SA/Łd 1470/03
W dniu 1 października 2003 r. A. z siedzibą w W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. - Ś. z dnia [...] w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko M. W..
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uwzględnił powyższą skargę i uchylił zaskarżone postanowienie ostateczne z dnia [...] oraz utrzymane nim rozstrzygnięcie organu I Instancji. Jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi.
Na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2004 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył pismo procesowe, w którym oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę- art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej w wyniku uwzględnienia skargi przez organ II Instancji złożył pismo, w którym oświadczył, iż cofa skargę.
Sąd uznając powyższe oświadczenie za skuteczne i nie pozostające w sprzeczności z prawem orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Ponadto na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3, art. 205 § 2 powołanej wcześniej ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 153, poz. 1349) zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę złotych 265 (dwieście sześćdziesiąt pięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Na zasądzoną kwotę składają się 10 zł- wpis, 15 zł- opłata skarbowa, 240 zł- koszty zastępstwa procesowego.