Uzasadnienie
W dniu 15 lutego 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga S. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 1 grudnia 2022 r. w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) zwanej dalej: P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, przepis art. 50 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Przepis art. 50 § 1 P.p.s.a. wskazuje jasno, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne uprawnienie lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się zatem w tym, iż podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku.
Jak potwierdza lektura akt administracyjnych, adresatem postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 1 grudnia 2022 r., jak również poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 30 czerwca 2022 r. jest wyłącznie B. E. N.. Z uwagi na powyższe nie budzi wątpliwości, iż jedynie B. E. N. jako osoba posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a. jest uprawniona do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy w tej sprawie.
Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na opisane postanowienie organu odwoławczego wniósł S. N., który nie posiada własnego interesu prawnego w zaskarżeniu rozstrzygnięcia w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne dotyczące B. E. N..
Owszem jak wynika z akt administracyjnych, zażalenie na postanowienie organu I instancji z dnia 30 czerwca 2022 r. podpisali zarówno S. N. jak i B. E. N.. Jednakże S. N. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie organu odwoławczego, w jakim charakterze występuje w kwestionowanej sprawie – czy jako pełnomocnik B. E. N., czy jako odrębny podmiot. W konsekwencji braku odpowiedzi na opisane wezwanie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi uznał, że S. N. nie jest stroną tego postępowania, ani pełnomocnikiem zobowiązanej, wobec czego wszelką korespondencję kierował bezpośrednio do B. E. N..
Reasumując, S. N. nie był adresatem rozstrzygnięcia, nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym B. E. N., nie jest zatem podmiotem, o którym mowa w art. 50 P.p.s.a.
W konsekwencji należy uznać, że skarga S. N. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. mko