Uzasadnienie
W dniu 22 listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A. P. reprezentowanej przez radcę prawnego, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn. Decyzja została doręczona w dniu 21 października 2013 r. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 20 listopada 2013 r.
Ponieważ skarga została złożona z pominięciem wymienionego organu podatkowego, który wydał zaskarżoną decyzję, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 listopada 2013 r. skarga została przekazana Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy.
Pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na powyższą decyzję.
W uzasadnieniu wniosku podniosła, że w dniu 13 grudnia 2013 r. pełnomocnik poinformowała skarżącą, że omyłkowo wniosła skargę bezpośrednio do sądu z pominięciem organu podatkowego, który wydał zaskarżoną decyzję. Pełnomocnik wyjaśniła skarżącej, że powyższa pomyłka może spowodować uchybienie terminowi do wniesienia skargi.
Wobec powyższego skarżąca wniosła o przywrócenie terminu, podnosząc że jego uchybienie było niezawinione, bowiem działała w zaufaniu do pełnomocnika i nie miała żadnego wpływu na jego działanie. Do wniosku załączono wypowiedzenie pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że stosownie do art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z cytowanych przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję i należy to uczynić w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji będącej przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 631/08 dostępne w Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wskazano powyżej, w rozpoznawanej sprawie decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 21 października 2013 r. zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 20 listopada 2013 r. Pełnomocnik strony nadała na poczcie przesyłkę zawierającą skargę, ostatniego dnia terminu. Korespondencja została zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W tej sytuacji należało przyjąć, że skarga została wniesiona dopiero w dniu przekazania skargi Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł., tj. w dniu 22 listopada 2013 r., a zatem z uchybieniem terminu.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.).
Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
W rozpoznawanej sprawie strona występując o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uczyniła to z zachowaniem terminu do złożenia wniosku.
W ocenie sądu strona nie uprawdopodobniła natomiast, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi, było niezawinione. Zawarte w uzasadnieniu wniosku wyjaśnienie, zgodnie z którym do uchybienia terminowi doszło na skutek omyłki pełnomocnika, na którego działanie strona skarżąca nie miała żadnego wpływu, nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku.
Zgodnie z utrwalonym poglądem, mimo że strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, to obciążają ją skutki zaniechania jej pełnomocnika w tym względzie. Wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik procesowy, musi wskazywać na brak winy w jego uchybieniu ze strony pełnomocnika. W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżąca nie podjęła nawet próby usprawiedliwienia zaniechania umocowanego przez siebie pełnomocnika, stąd brak jest powodów do uznania, że dostatecznie uprawdopodobniony został brak winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z 19 grudnia 2012 r. sygn. akt I FZ 566/12 dostępne w Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu.
AK.