Uzasadnienie
Z. G.-K. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wpłaty oraz zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku od towarów i usług.
We wniosku tym skarżąca podała, że mieszka u syna, który prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wskazała przy tym, że syn jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy od dnia 11 grudnia 2008 roku. Dodała, że nie posiada żadnego majątku i utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 568 zł netto.
Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Z kolei koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną, oraz zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.)
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacji zawartych w aktach sprawy o sygn. I SA/Łd 121/09, które Referendarz sądowy wziął pod uwagę z urzędu, wynika, że skarżąca zamieszkuje u syna, który posiada mieszkanie w bloku (2 pokojowe wraz z kuchnią). Syn prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe.
Skarżąca nie posiada żadnego majątku. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 568 zł netto. Nie posiada żadnego rachunku bankowego i lokat bankowych. Od sześciu lat pozostaje w separacji z mężem. W związku z tym mąż nie partycypuje w kosztach utrzymania rodziny.
W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)