Uzasadnienie
W dniu 26 września 2003 r. skarżący A. A. wniósł skargę na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2001 r.
W dniu 20 lipca 2004 r. na zgodny wniosek stron Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie w sprawie.
16 grudnia 2005 r. na skutek złożenia wniosku przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o podjęcie zawieszonego postępowania, Sąd postanowił je podjąć, a następnie skierował sprawę do rozpoznania na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2006 r.
Decyzją z dnia [...] wydaną w oparciu o przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Wobec wydania w trybie autokontroli decyzji uwzględniającej w całości wniesioną skargę przez organ administracji, pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2006 r. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uwzględniając skargę, uchylił w całości zaskarżoną do Sądu decyzję z dnia [...]. Wobec braku przedmiotu zaskarżenia, którym była decyzja, dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe i należało stosownie do treści art. 60 i art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec o jego umorzeniu.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do treści przepisu art. 201 § 1 powołanej ustawy.