Uzasadnienie
U. R. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza R. z dnia [...], znak: [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres 2 – 10, 12 - 19, 21 - 30 listopada 2004r. w kwocie 243,00 zł.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w złożonym zaś w dniu 4 kwietnia 2007r. piśmie procesowym wniosło o umorzenie postępowania sądowego, podnosząc, iż uwzględniono ta skargę w całości i decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło zaskarżoną przez U. R. decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] znak: [...] oraz umorzyło postępowanie podatkowe w sprawie wysokości zobowiązania podatkowego. Na powyższą okoliczność przedłożono wskazaną decyzję wraz z dowodem jej doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucję umorzenia postępowania reguluje przepis art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa. Stosownie do powołanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie: 1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę,
2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis pkt 3 powołanego przepisu. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenie będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania, zaś użyty w tym przepisie zwrot "stało się" oznacza wystąpienie przyczyn, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznania sprawy.
Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć (przykładowo) wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał te decyzje, w ramach tzw. Samokontroli (art. 54 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), albo w sytuacji wygaśnięcia decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi (por. J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s. 235 czy T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska: Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495).
W analizowanej sprawie, po wniesieniu przez U. R. skargi do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr[...] – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło wskazaną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy R. z dnia [..], znak: [...] oraz umorzyło postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości spornego zobowiązania podatkowego. Okoliczność ta czyni wydanie wyroku zbędnym, brak jest bowiem przedmiotu tegoż postępowania. Z tych względów uznać należało, iż postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu.