Uzasadnienie
W dniu 25 listopada 2008 roku B.B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P.T. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 1997 roku. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania sądowego.
W złożonym, na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach B.B. wskazał, iż wspólnie z konkubiną prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochód z tytułu ich wynagrodzeń za pracę zamyka się kwotą około 3.500 zł. miesięcznie brutto. Konkubina skarżącego jest właścicielką mieszkania o powierzchni 60 m2 obciążonego kredytem hipotecznym do 2013 roku, w którym oboje zamieszkują. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Wskazał, iż co miesiąc spłaca on do urzędu skarbowego 360 zł tytułem zaległości w podatku dochodowym za 1997 rok oraz 200-300 zł z tytułu spornego w przedmiotowej sprawie podatku VAT.
Referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zaś stosownie do art. 245 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy B.B. wskazali, iż wspólnie z konkubiną prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochód z tytułu ich wynagrodzeń za pracę zamyka się w kwocie około 3.500 zł. miesięcznie brutto. Konkubina skarżącego jest właścicielką mieszkania o powierzchni 60 m2 obciążonego kredytem hipotecznym do 2013 roku, w którym oboje zamieszkują. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Wskazał, iż co miesiąc spłaca do urzędu skarbowego 360 zł tytułem zaległości w podatku dochodowym za 1997 rok oraz 200-300 zł z tytułu spornego w przedmiotowej sprawie podatku VAT. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych uznano za niezasadny mając na uwadze, iż obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego pozwala na częściowe pokrycie wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie i poniesienie ewentualnych, mogących się pojawić w przyszłości kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.