Uzasadnienie
I SA/Łd 1522/05
W dniu 26 września 2003 r. A. A. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2001 r.
W dniu 15 maja 2006 r. do akt sprawy wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej zawierającej wniosek o umorzenie postępowania sądowego w związku z wydaniem przez organ, w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, decyzji uchylającej w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W związku z powyższym, w piśmie z dnia 23 maja 2006 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę i wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1260 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści cytowanego przepisu wynika ogólna zasada, na mocy której skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez Sąd, jest co do zasady dla Sądu wiążąca. W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki, które skutkowałyby koniecznością uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 cytowanej ustawy.