Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 lipca 2004 roku K.S. zwrócił się z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia zestawienia używanych samochodów osobowych, będących przedmiotem dostawy na terytorium kraju, nabytych przed dniem l maja 2004 roku w celu ich dalszej odsprzedaży, który to obowiązek wynikał z rozporządzenia Ministra finansów z dnia 23 czerwca 2004 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U.Nr 145 poz. 1541). Jednocześnie w załączeniu podatnik przedstawił wymagany wykaz samochodów.
Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. umorzył postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do złożenia wykazu samochodów osobowych zakupionych przed dniem l maja 2004 roku z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Na skutek wniesionego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organy podatkowe stanęły na stanowisku, że instytucja przywrócenia terminu przewidziana w przepisie art. 162 § l ustawy Ordynacja podatkowa znajduje zastosowanie jedynie w stosunku do terminów procesowych. Natomiast termin do złożenia wykazu samochodów osobowych jest terminem prawa materialnego ze względu na zamieszczenie tego terminu w przepisie materialnego prawa administracyjnego - rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2004 roku. Upływ takiego terminu powoduje wygaśnięcie praw podmiotowych, obowiązków lub roszczeń ze stosunków administracyjnoprawnych. Organy podatkowe stwierdziły, że w takim przypadku postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu było bezprzedmiotowe i na podstawie art. 208 § l ustawy Ordynacja podatkowa podlega umorzeniu.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podkreślił, iż rozporządzenie Ministra Finansów wprowadzało bardzo krótki termin do złożenia wykazu samochodów. Urząd Skarbowy w K. nie dysponował ani w końcu czerwca, ani początkach lipca informacją o konieczności składania wykazów samochodów. Ponadto skarżący stwierdził, że skoro rozporządzenie ogłoszone zostało w dniu 25 czerwca 2005 roku (ostateczny termin składania deklaracji za maj), to mogło dojść do złamania zasady, że prawo nie działa wstecz.
Po ponownym przeanalizowaniu sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] uchylił własną zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w polskim systemie prawa ustawodawca nie przestrzega rozdziału regulacji procesowej, zamieszczając w ustawach materialnych normy procesowe lub w ustawach procesowych normy materialne. Dlatego też organ pierwszej instancji powinien uwzględnić rodzaj terminu do złożenia wykazu samochodów, mając na uwadze jego procesowy charakter, mimo że został on zamieszczony w przepisach prawa materialnego. Do terminu takiego znajdują zatem zastosowanie przepisy dotyczące przywracania terminów zawarte w art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa.
Z uwagi na uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Mimo uchylenia zaskarżonej decyzji skarżący w piśmie z dnia 24 lutego 2005 roku oświadczył, że podtrzymuje skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 póz. 1270 z późn. zm.), organ, którego działanie zostało zaskarżone, może w zakresie swej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpatrywanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w
Ł. decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego. Uchylenie decyzji oznacza zatem jej wycofanie z obrotu prawnego. Skargę na decyzję nieistniejącą wskutek jej uchylenia należało zatem uznać za bezprzedmiotową. Stosownie natomiast do treści art. 161 § l pkt 3 powołanej ustawy Sąd umarza postępowanie, jeśli stało się ono bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § l pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.