Uzasadnienie
W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 417 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W złożonym, na urzędowym formularzu (PPF), oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną K. i 37-letnim synem M.. Majątek rodziny stanowi dom o pow. 110 m2, (o wartości ok. 250.000 zł) i mieszkanie o pow. 32 m2. Dom jest obciążony obowiązkiem spłaty kredytu hipotecznego w wysokości 133.000 zł (przewidywany okres spłaty – 2024 rok). Jednocześnie skarżący oświadczył, że łączny dochód małżonków z tytułu emerytury i najmu domu wynosi 4.260,65 zł netto. Wydatki z tytułu czynszu i opłat za media, kosztów leczenia i ubezpieczenia wynoszą 2.650 zł, rodzina spłaca także kredyt, którego miesięczna rata wynosi 1.480 zł. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 4 marca 2016 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie kwoty dochodu osiąganego przez pełnoletniego syna M. G. oraz wskazanie składników należącego do niego majątku, a także podanie kwoty partycypowania syna w miesięcznych wydatkach rodziny, nadesłanie wyciągów z posiadanych przez skarżącego, jego żonę i syna rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy oraz przedstawienie odpisu zeznania podatkowego skarżącego, jego żony i syna za 2014 rok, a także za 2015 rok (w przypadku jego złożenia) - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W wykonaniu powyższego wezwania skarżący w drodze pisma z dnia 15 marca 2016 roku nadesłał wymagane dokumenty dotyczące jego sytuacji rodzinnej i majątkowej.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Stosownie do postanowień art. 243 prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną K. i 37-letnim synem M.. Majątek małżonków stanowi dom o pow. 110 m2, (o wartości ok. 250.000 zł) i mieszkanie o pow. 32 m2. Dom jest obciążony obowiązkiem spłaty kredytu hipotecznego w wysokości 133.000 zł (przewidywany okres spłaty – 2024 rok). Syn skarżących nie pracuje z uwagi na brak możliwości zatrudnienia w zawodzie, aktualnie poszukuje pracy. Posiada dwa samochody osobowe: 15-letniego Nissana o wartości 4.000 zł i 13-letniego Peugeota o wartości 3.000 zł. Łączny dochód małżonków wynosi 4.260,65 zł netto. Wydatki z tytułu czynszu i opłat za media, kosztów leczenia i ubezpieczenia wynoszą 2.650 zł, ponadto rodzina spłaca kredyt, którego miesięczna rata wynosi 1.480 zł. W 2015 roku skarżący osiągnął z tytułu emerytury dochód w kwocie 23.554,08 zł, a jego małżonka w wysokości 26.357,88 zł. Dochód ich syna za 2014 rok wyniósł zaledwie 346 zł. Rodzina nie posiada lokat bankowych.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż przy wykazanym dochodzie trzyosobowej rodziny i niezbędnych wydatkach skarżący nie mógłby ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Ake.