Uzasadnienie
S. K., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W załączonym do skargi urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) skarżący oświadczył, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, dochodów i w chwili obecnej pozostaje na utrzymaniu rodziców.
Z uwagi na fakt, iż zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do złożenia przez skarżącego dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: wyjaśnienia przyczyny braku zatrudnienia skarżącego i osiągania dochodu wraz z informacją, czy skarżący posiada status osoby bezrobotnej, wykazania kwoty i źródła dochodu rodziców skarżącego wraz z określeniem kwoty przeznaczanej przez nich na utrzymanie skarżącego, złożenia wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych, za ostatnie 3 miesiące, przedstawienia odpisu (kserokopii) zeznania podatkowego skarżącego za 2009 i 2010 rok oraz wskazania tytułu prawnego do nieruchomości, pod której adresem skarżący zamieszkuje, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W wykonaniu powyższego wezwania w dniu 28 grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy oświadczenie skarżącego, kopie zeznań podatkowych za 2009 i 2010 rok oraz odpis z księgi wieczystej nieruchomości, w której skarżący zamieszkuje.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i załączonych dokumentów źródłowych wynika, iż skarżący zamieszkuje wraz z rodzicami w domu stanowiącym ich własność. Skarżący nie posiada majątku, a także żadnego stałego źródła utrzymania. Nie osiąga przy tym żadnych dochodów i nie posiada statusu osoby bezrobotnej. Skarżący nie pracuje, gdyż – jak podaje – ze względu na charakter toczących się przeciwko niemu postępowań, stres i obciążenie psychiczne z tym związane, nie jest w stanie podjąć żadnej pracy zarobkowej. Pozostaje w związku z tym na utrzymaniu rodziców, którzy osiągają dochody z gospodarstwa rolnego o pow. 7 ha 78 arów w kwocie rzędu 3.500 zł. Skarżący pomaga rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa. Rodzice na utrzymanie syna przeznaczają kwotę ok. 400 zł miesięcznie. Ponadto skarżący nie posiada żadnych rachunków bankowych, w 2010 roku nie osiągnął żadnego dochodu, a w 2009 roku dochód ten wyniósł 5.188,13 zł.
W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącego dowodzi, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.