Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 lutego 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę Z. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok ze sprzedaży papierów wartościowych.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.
W dniu 28 stycznia 2013 roku do sądu wpłynęło zażalenia podatnika na powyższe postanowienie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Z. N. wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną z prawem do zasiłku w wysokości 680 zł, który aktualnie stanowi jedyny dochód jego gospodarstwa domowego. W poszukiwaniu pracy wnioskodawca przeniósł się z B. do Ł., gdzie wynajmuje mieszkanie ponosząc z tego tytułu opłaty miesięczne w wysokości 400 zł. Skarżący jest właścicielem w ¼ domu o powierzchni 106 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wnioskodawca wskazał, że po uiszczeniu opłat pozostała mu na utrzymanie kwota nie pozwala na pokrycie dalszych kosztów postępowania.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika procesowego (punkt 4 formularza PPF), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny- art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. N. wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu zasiłku dla osoby bezrobotnej zamyka się kwotą 680 zł netto. Skarżący jest właścicielem ¼ domu o powierzchni 106 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wnioskodawca zmuszony był w poszukiwaniu pracy przenieść się z B. do Ł., gdzie mieszka w wynajętym mieszkaniu ponosząc z tego tytułu opłaty w wysokości 400 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od zażalenia (100 zł), oraz treść art. 245 § 2 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę uiszczonego już wpisu od skargi oraz ustanowienie adwokata.
Wobec alternatywnego sformułowania przez skarżącego żądanie ustanowienia fachowego pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego, z uwagi na ekonomikę procesową, oraz ze względu na tożsamość pomocy prawnej udzielanej przez adwokatów i radców prawnych w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych za zasadne uznano ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk