Uzasadnienie
W dniu [...] roku G. K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku odmawiającą jej umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług oraz w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za lata 2002-2007. Skarga zawierała wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach G. K. wskazała, iż wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym dochodem miesięcznym jest emerytura pobierana przez męża skarżącej w wysokości około 1.306 zł brutto. Skarżąca wraz z mężem zamieszkuje w lokalu socjalnym o powierzchni 32 m2 i pozostaje na całkowitym utrzymaniu męża, nie posiada żadnego majątku ruchomego, oszczędności ani nieruchomości. Z akta administracyjnych sprawy wynika, iż miesięczne koszty eksploatacyjne rodziny wynoszą, czynsz 48 zł, energia elektryczna 142 zł, gaz 45 zł, telefon komórkowy 30 zł, abonament RTV 50 zł, nadto rodzina obciążona jest obowiązkiem spłaty kredytu na cele konsumpcyjne w wysokości 15.000 zł, którego miesięczna rata wynosi 359 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy G. K. wskazała, iż wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym dochodem jest emerytura pobierana przez męża skarżącej w wysokości około 1.100 zł netto. Skarżąca wraz z mężem zamieszkuje w lokalu socjalnym o powierzchni 32 m2 i pozostaje na całkowitym utrzymaniu męża, nie posiada żadnego majątku ruchomego, oszczędności ani nieruchomości. Miesięcznie koszty eksploatacyjne rodziny zamykają się kwotą około 300 zł. Dodatkowo 30 zł stanowi opłata za telefon, 50 zł za abonament RTV i 360 rata kredytu. Uwzględniając powyższe treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wysokość wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie 500 zł należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Miesięczny dochód w jej gospodarstwie domowym oraz wysokość obciążeń, jakie musi ponieść w tym postępowaniu, uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
P.Z-C.