Uzasadnienie
J.S. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 rok.
Następnie w nadesłanym na wezwanie Sądu formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) skarżący wskazał jedynie, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w T. bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnego dochodu. Z powodu złego stanu zdrowia nie może podjąć pracy. Jego jedyny majątek stanowi nieruchomość rolna o pow. 0,89 ha. Skarżący oświadczył także, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 10 marca 2010 roku wezwano wnioskodawcę do jednoznacznego wskazania, czy prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe (a jeśli nie - do wskazania pozostałych osób pozostających wraz z nim we wspólnym gospodarstwie domowym oraz ich majątku); określenia kwoty środków przeznaczanych na własne utrzymanie oraz źródeł ich pochodzenia; nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące oraz wskazania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której zamieszkuje - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 22 marca 2010 r. wyjaśnił, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych źródeł utrzymania ani też żadnych rachunków bankowych. Nieruchomość, pod adresem której zamieszkuje, należy do jego rodziców.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie osiąga żadnego dochodu, jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w T. bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnego dochodu. Z powodu złego stanu zdrowia nie może podjąć pracy. Jego jedyny majątek stanowi nieruchomość rolna o pow. 0,89 ha. Zamieszkuje u rodziców. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Sytuacja materialna skarżącego powoduje bowiem, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)