Uzasadnienie
G. O., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów postępowania z tytułu sporządzenia kserokopii dokumentów z akt sprawy dotyczących zobowiązań podatnika w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2002 r.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł podatnik wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną W.. Osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.386 zł brutto, a jego żona uzyskuje rentę w wysokości 452,60 zł netto. Podał przy tym, że majątek rodziny stanowią: dom o pow. 80 m2 oraz samochód osobowy (rok produkcji 1997).
Jednocześnie skarżący wskazał, że posiadany przez małżonków majątek został w całości zabezpieczony w związku z decyzjami podatkowymi. Poza zaległościami podatkowymi oboje z żoną posiadają także zadłużenie wynikające z braku możliwości bieżącego regulowania płatności. Dotychczas jedyne źródło utrzymania rodziny stanowiła renta jego żony, obniżona obecnie do kwoty 452,60 zł z tytułu jej częściowego zajęcia przez komornika. Ponadto oboje z żoną korzystali z pomocy najbliższej rodziny. Skarżący podkreślił także, iż małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności, kosztowności, czy też lokat bankowych. Oświadczył przy tym, że nie posiadają też innych dochodów poza wykazaną rentą i jego wynagrodzeniem. Z uwagi na posiadane zaległości podatkowe z powyższej kwoty dochodu nie są w stanie wygospodarować środków na uiszczenie wpisu od skargi. Dodał, że jego żona ostatnie zeznanie podatkowe złożyła za 2008 rok, on zaś zeznanie to złożył za 2009 rok i dotyczyło ono dochodów związanych z istniejącą wówczas dzierżawą.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz dodatkowych informacji i dokumentów załączonych do akt sprawy o sygn. I SA/Łd 1383/11 - które Referendarz sądowy wziął pod uwagę z urzędu - wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.386 zł brutto, jego żona natomiast uzyskuje rentę w wysokości 452,60 zł netto. Rodzina ponosi wydatki z tytułu utrzymania oraz zakupu lekarstw w łącznej kwocie 460 zł. Małżonkowie posiadają zaległości podatkowe, ponadto zalegają ze spłatą pożyczki, której miesięczna rata wynosi 1.500 zł. W skład majątku rodziny wchodzą dom o pow. 80 m2 oraz samochód osobowy (rok produkcji 1997). Majątek ten podlega zabezpieczeniu. Jednocześnie małżonkowie nie posiadają innych dochodów ani oszczędności.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
P.Z-C.