Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 13 maja 2013 roku S. P. przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok.
Wyrokiem z 12 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę S. P..
W dniu 8 listopada 2014 r, pełnomocnik z urzędu skarżącego wystąpił w jego imieniu ze skargą kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze tej zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Po zamknięciu rozprawy, na której obecny był pełnomocnika skarżącego, wyrokiem z 2 marca 2017 roku w sprawie II FSK 161/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podatnika od wyroku tutejszego sądu z 12 września 2014 roku. W orzeczeniu swoim nie zawarł rozstrzygnięcia w zakresie wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31 r., poz. 153). Stosownie do art. 250 § 1 oraz 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po zakończeniu postępowania w danej instancji na wniosek pełnomocnika zawierający oświadczenie, o którym mowa § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r.
Przepis § 3 ustęp 2 pkt 1-4 powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości zawierają wyczerpujący wykaz stawek minimalnych w postępowaniu przed sądem administracyjnym II instancji. Analiza powołanego przepisu wykazuje, iż przewiduje on odpowiednie stawki za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 1 powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnikowi z urzędu przysługuje 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 100% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i § 3 ustęp 2 pkt 1 w zw. z § 3 ust.1 lit. d Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 roku, przyznano doradcy podatkowemu reprezentującemu z urzędu skarżącego w sprawie niniejszej wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed sądem II instancji w wysokości 900 zł.
Ake.