Postanowienie WSA w Łodzi z 20 lutego 2015 r., I SA/Łd 159/15

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I

Rozpoznanie

w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2008 p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda

Uzasadnienie

B. P., reprezentowana przez doradcę podatkowego, złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., który utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2008 w wysokości 11.888 zł, wnosząc o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji oraz wstrzymanie ich wykonania.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji strona skarżąca podniosła, że jej wykonanie może wywołać brak płynności finansowej skarżącej, co w konsekwencji może spowodować upadek prowadzonej działalności gospodarczej. W tej sytuacji istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody, a także spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.).

Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z przywołanych przepisów wynika, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt II FZ 1419/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie autor skargi (i zawartego w niej wniosku) nie wskazał takich okoliczności, które wskazywałyby, że wykonanie decyzji niesie ze sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku ogranicza się do ogólnikowego stwierdzenia, że wykonanie decyzji może wywołać brak płynności finansowej, a w konsekwencji upadek prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych konkretnych informacji dotyczących aktualnej sytuacji majątkowej skarżącej, które potwierdzałyby, że wykonanie decyzji, tj. zapłata zaległości podatkowej w wysokości 11.888 zł może spowodować upadłość skarżącej, bądź inne trudne do odwrócenia skutki.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.

AKE.