Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. przyznał T. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.
Wyrokiem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę T. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. T. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2002 roku.
W dniu [...] roku T. J. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wojewódzkiego Ł. pismo zatytułowane "kasacja", adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Postanowieniem z dnia [...] 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargę kasacyjną. Skarżący odebrał odpis postanowienia w dniu 26 października 2007 roku (zwrotne poświadczenie odbioru).
W dniu [...] roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wpłynęło zażalenie na powyższe postanowienie sporządzone osobiście przez T. J. Skarżący wskazał, że wydane postanowienie nie jest właściwe w sprawie. T. J. stwierdził, że wniesiona skarga kasacyjna oparta została na naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 15 ust. 1 oraz art. 4 punkt 8 obowiązującej ustawy o VAT. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Na wstępie zaznaczyć należy, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z kolei stosownie do art. 178 wskazanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z treścią art. 194 § 4 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się jedynie w przypadku gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 zd. 2 w/w ustawy). W sprawach obowiązków podatkowych, zażalenie może wnieść doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej – rzecznik patentowy (art. 175 § 3, pkt 1 i 2 w zw. z art. 194 § 4 zd. 2 cyt. ustawy).
W niniejszej sprawie powyżej wskazany warunek został spełniony, bowiem strona jest profesjonalistą – adwokatem, więc była uprawiona do samodzielnego sporządzenia zażalenia.
Z kolei zgodnie z art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty.
W niniejszej sprawie skarżący będący adwokatem nie uiścił w momencie wpływu zażalenia do Sądu wymaganego wpisu od zażalenia. Należy podkreślić, że strona postępowania sądowego, która jest radcą prawnym lub adwokatem, korzystając z przyznanej przez ustawę możliwości wniesienia środka osobiście sporządzonego, musi liczyć się z koniecznością spełnienia wszystkich innych wymagań, które ustawa wiąże z czynnością adwokata lub radcy prawnego, w tym z konsekwencjami wynikającymi z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (por. postanowienie NSA z dnia 21 września 2006 roku sygn. akt II OZ 915/06, publ. ONSAiWA 2007/3/66).
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 oraz art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
D.T.