Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 stycznia 2017 roku (sygn. akt II FSK 3692/14) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2014 roku, sygn. akt I SA/Łd 163/14 oddalającego jej skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok.
Jak wynika z akt sprawy, w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pełnomocnik skarżącej – doradca podatkowy M. W., ustanowiony z urzędu, na podstawie art. 203 pkt 1 i art. 210 § 1 oraz art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 5 stycznia 2017 roku pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu oświadczył zaś jedynie, że wnosi i wywodzi jak w skardze kasacyjnej, co znajduje wyraz w załączonym do akt sprawy protokole rozprawy z dnia 5 stycznia 2017 roku (sygn. akt II FSK 3692/14).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 lutego 2017 roku akta sprawy skierowano do starszego referendarza sądowego w przedmiocie wniosku pełnomocnika z urzędu o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sąd Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek nie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje stosowne rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W rozpoznawanej sprawie jest to rozporządzenie z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153).
W myśl § 4 ust. 2 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Jak wynika z brzmienia powyższego przepisu, wskazane oświadczenie jest elementem obligatoryjnym każdego wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Z kolei jego brak nie ma charakteru formalnego, lecz materialny. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09, stwierdzając, iż brak oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone, nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45-48 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że pomoc prawna pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik w złożonym wniosku nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 4 ust. 2 powołanego rozporządzenia. W tej sytuacji brak było podstaw do uwzględnienia jego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (wynagrodzenia) dotyczącej postępowania kasacyjnego, w tym sporządzenia skargi kasacyjnej i udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 oraz § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), postanowiono jak w sentencji.
Ake.