Uzasadnienie
I SA/Łd 1631/06
W piśmie z dnia 20 marca 2006 r. W. S. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o uzupełnienie decyzji z dnia [...] doręczonych w dniu 6 marca 2006 r. poprzez:
- - podanie podstawy prawnej, z której wynikał obowiązek podatkowy strony do dokonywania rozliczenia przez złożenie w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej VAT – 7 w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w okresie, gdy strona nie była czynnym podatnikiem VAT;
- - ustosunkowanie się do protokołów zdawczo odbiorczych wymaganych przepisem art. 19 ust. 13 pkt. 2 lit. d ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli usługi przyjmowane są częściowo a obowiązek podatkowy od tej części usługi powstaje z chwilą otrzymania zapłaty, za okres od 1 stycznia do listopada 2004 r.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. postanowieniem z dnia [...] odmówił uzupełnienia decyzji z dnia [...] o nr. [...], gdyż powyższe decyzje zawierają podstawę prawną, z której wynika obowiązek podatkowy do dokonania rozliczenia poprzez złożenia deklaracji podatkowych i odnoszą się do całości zgromadzonych w trakcie kontroli materiału dowodowego.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu zażalenia strony postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z treścią art. 213 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa uzupełnienie decyzji może dotyczyć jej dwóch składników: rozstrzygnięcia i pouczenia.
Podstawą żądania uzupełnienia decyzji jest brak w niej rozstrzygnięcia – pozytywnego lub negatywnego – odnośnie niektórych żądań strony. W przedmiotowej sprawie wniosek podatnika dotyczy uzasadnienia faktycznego i prawnego a nie nieprawidłowości w zakresie uzupełnienia wydanych przez organ I instancji decyzji. Decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] zawierają wszystkie elementy decyzji określone w art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej.
W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie W. S. wniósł o jego uchylenie jako naruszającego prawo. Skarżący opisał dotychczasowy przebieg postępowania i podniósł, że organ odwoławczy pozostaje w bezczynności, gdyż nie rozpatrzył wniosku z dnia 11 kwietnia 2006 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. jak również wniosku złożonego w dniu 10 maja 2006 r. dotyczącego poświadczenia nieprawdy i używania tak poświadczonego dokumentu. Organ odwoławczy był zobowiązany uwzględnić zmiany stanu faktycznego, jakie zaszły pomiędzy wydaniem postanowienia przez organ I instancji a postanowieniem organu II instancji, nie ustalił stanu faktycznego sprawy i nie wyjaśnił sprzecznych ze sobą poczynań Urzędu Skarbowego. Zdaniem skarżącego organ I instancji zamieścił błędne pouczenie o prawie wniesienia odwołania od decyzji wydanej w trybie art. 213 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest oczywiście bezzasadna.
Na wstępie zauważyć należy, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd wprawdzie nie jest związany granicami skargi to jednak zakres jego kognicji jest wyznaczony przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie. Sąd w zakresie swojej właściwości jest powołany do sprawowania kontroli działań organów administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, nie jest natomiast powołany do załatwiania spraw administracyjnych w zastępstwie tych organów. W rozpoznawanej sprawie jej zakres przedmiotowy wyznacza postanowienie odmawiające uzupełnienia decyzji z dnia [...]. Z tych przyczyn poza zakresem kontroli sądu w rozpoznawanej sprawie pozostają kwestie związane z postępowaniem organów w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji czy poświadczenia nieprawdy.
Badając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia należało ocenić, że nie narusza ono przepisów obowiązującego prawa. Strona złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] Organ odwoławczy trafnie wskazał, że w myśl art. 213 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.)uzupełnienie decyzji może dotyczyć tylko dwóch jej elementów:
- - rozstrzygnięcia oraz pouczenia co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego. Powyższe wyliczenia składników decyzji, które mogą zostać uzupełnione, jest wyczerpujące.
To oznacza, że uzupełnienie nie może dotyczyć innych jej elementów, w tym również uzasadnienia faktycznego lub prawnego, czy też powołania podstawy prawnej (zob. wyrok NSA z dnia 2.06.1999 r. I SA/Kr 30/98, Lex nr 39697). Tymczasem wniosek podatnika z dnia 20 marca 2006 r. dotyczył właśnie uzupełnienia decyzji zakresie uzasadnienia faktycznego (oceny pewnych dowodów) oraz podania podstawy prawnej, z której miał wynikać obowiązek określonego zachowania się strony. Trafnie więc organy podatkowe przyjęły, że brak jest podstaw do rozstrzygnięcia wniosku o uzupełnienie decyzji
Niezrozumiały jest zarzut skarżącego, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. zamieścił błędne pouczenie co do prawa wniesienia odwołania od decyzji wydanej w trybie art. 213 Ordynacji podatkowej. Przede wszystkim trzeba zauważyć, że organ I instancji nie wydał decyzji o uzupełnieniu decyzji w trybie art. 213 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, ale postanowienie odmawiające uzupełnienia decyzji na podstawie art. 213 § 5 tej ustawy. Zgodnie z art. 213 § 4 tej ustawy Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym od 1.01.2003 r.) w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania (lub skargi) biegnie od dnia doręczenia tej decyzji. Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku wydania postanowienia odmawiającego uzupełnienia decyzji (art. 213 § 5 Ordynacji podatkowej). Brak pouczenia co do prawa wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] nie noże szkodzić stronie (art. 214 Ordynacji podatkowej).
Skarżący może więc w terminie 7 dni od otrzymania odpisu wyroku sądu z uzasadnieniem wnieść odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Z powyższych względów wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku.