Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od czerwca do października 2002 roku.
W dniu 14 czerwca 2010 roku do sądu wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego orzeczenia. W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach M. M. wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jego jedynym źródłem utrzymania są w chwili obecnej prace dorywcze z których uzyskuje dochód rzędu 300-400 zł miesięcznie oraz pomoc krewnych i znajomych. Z dniem 30 września 2009 roku skarżący stracił pracę, nie przysługuje mu też prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Wnioskodawca ma na utrzymaniu syna, na rzecz którego zobowiązany jest do łożenia alimentów w wysokości 400 zł miesięcznie, jednak z uwagi na utratę źródła dochodu zalega z ich zapłatą. Podatnik jest właścicielem domu o powierzchni 128 m2 położonego na działce o powierzchni 1450 m2, w którym zamieszkuje oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 2,6 ha nie posiada innego majątku ani oszczędności, majątek ten obciążony jest hipotekami na rzecz banku i Skarbu Państwa, nadto skarżący spłaca kredyt w banku A, którego miesięczna rata wynosi około 650 zł. Na potwierdzenie powyższego załączył wyciągi z konta bankowego potwierdzające opłacanie alimentów oraz rat kredytowych.
Z załączonych do wniosku odpisów zeznań podatkowych wynika, że w za rok 2008 z tytułu umowy o pracę skarżący uzyskał dochód w wysokości 12.893 zł zaś prowadzona działalność gospodarcza przynosiła stratę, która zamknęła się kwotą 5.034 zł, z tytułu zatrudnienia w 2009 roku wnioskodawca uzyskał dochód w wysokości 10.416 zł, zaś z dniem 7 września 2009 roku skarżący zlikwidował niedochodową działalność gospodarczą. Skarżący nadesłał także kopię wyroku rozwodowego zobowiązującego go do ponoszenia kosztów utrzymania syna w kwocie 400 zł miesięcznie, oraz oświadczył, iż zalega z opłatami podatków od nieruchomości, posiada zadłużenia na rachunku bankowym w wysokości 20.000 zł i do spłaty pozostał mu także dług z tytułu działalności gospodarczej w wysokości 21.000 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowi wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 959 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych dokumentów przedstawionych przez skarżącego wynika, że samodzielnie prowadzi on gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest wynagrodzenie uzyskiwane przez skarżącego w ramach prac dorywczych w wysokości 300-400 zł miesięcznie oraz pomoc krewnych i znajomych. Z dniem 30 września 2009 roku skarżący stracił pracę, nie przysługuje mu też prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Wnioskodawca ma na utrzymaniu syna, na rzecz którego zobowiązany jest do łożenia alimentów w wysokości 400 zł miesięcznie, jednak z uwagi na utratę źródła dochodu zalega z ich zapłatą.
Skarżący zamieszkuje w domu o powierzchni 128 m2 położonym na działce o powierzchni 1450 m2, jest także właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 2,6 ha nie posiada innego majątku ani oszczędności, jego majątek obciążony jest hipotekami na rzecz banku i Skarbu Państwa. Z nadesłanych zeznań podatkowych skarżącego wynika, iż prowadzona przez niego działalność gospodarcza przynosiła straty i dlatego zdecydował się on na jej likwidację, w roku 2008 z tytułu umowy o pracę skarżący uzyskał dochód w wysokości 12.893 zł, zaś w 2009 roku wnioskodawca uzyskał dochód w wysokości 10.416 zł. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245§ 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania i dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.