Wyrok NSA oz. w Łodziz 18 września 1998 r., sygn. akt I SA/Łd 1679/96

Tezy

Okoliczność, że w ocenie zobowiązanego zajęte ruchomości nie podlegają egzekucji na podstawie art. 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./, może być podstawą do żądania przez zobowiązanego wydania postanowienia w sprawie zwolnienia spod egzekucji administracyjnej, przewidzianego w art. 13 tej ustawy, a nie zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego /art. 33 ustawy/.

Art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jako podstawy zarzutów nie przewiduje okoliczności, że zajęte ruchomości stanowią własność osób trzecich. Z tej przyczyny środki prawne służą nie zobowiązanemu, ale osobom trzecim; jest to przewidziany w art. 38 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wniosek o wyłączenie rzeczy spod egzekucji, a następnie powództwo przeciwegzekucyjne osoby trzeciej /art. 40 par. 2/.