Uzasadnienie
E. O. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007.
Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2010 r. Przewodniczący Wydziału I, wezwał skarżącą do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca w dniu 5 marca 2010 r. uiściła kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi. Ponadto w piśmie z tego samego dnia wskazała, że wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 10.142,00 zł oraz przesłała własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi.
Zarządzeniami z dnia 15 marca 2010 r. określono należną kwotę wpisu od wniesionej skargi na 400 zł, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), dalej: rozporządzenie Rady Ministrów, i wezwano skarżącą do uzupełnienia uiszczonego wpisu o kwotę 300 zł w kasie Sądu bądź na wskazany rachunek bankowy - z pouczeniem, że nieuiszczenie tej kwoty w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu z dnia 15 marca 2010 r. zwrócono do Sądu w dniu 8 kwietnia 2010 r. z adnotacją, z której wynikało, że awizowano ją pod wskazanym w skardze adresem w dniu 22 marca 2010 r. oraz powtórnie w dniu 30 marca 2010 r. i skarżąca nie podjęła przesyłki w terminie.
Zarządzeniem sędziego z dnia 15 kwietnia 2010 r. powyższe zarządzenie zostało uznane za doręczone stronie w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w dniu 6 kwietnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej opłaty. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencje nieuiszczenia opłaty (wpisu) od skargi skierowanej do sądu określa art. 220 § 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (przez sytuację tą należy rozumieć również nieuzupełnienie wpisu do prawidłowej wysokości), podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Stosownie bowiem do § 1 pkt 2 powoływanego rozporządzenia Rady Ministrów, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i dla kwoty ponad 10.000 zł do 50.000 zł wynosi 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia została zaś określona, zarówno przez skarżącą – w odpowiedzi na wezwanie Sądu, jak i przez organ administracji – w odpowiedzi na skargę, na kwotę 10.142,00 zł.
Należy ponadto wyjaśnić, że doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu w trybie art. 73 p.p.s.a. spowodowane było niemożnością jego doręczenia adresatce w zwykłym trybie. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Z adnotacji poczynionej na przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia wpisu wynika, że była awizowana dwukrotnie (22 i 30 marca 2010 r.) i w tym czasie przechowywano ją w placówce pocztowej przez okres czternastu dni. Skoro skarżąca przesyłki nie odebrała, to należało ją uznać za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o jej pozostawieniu w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 5 kwietnia 2010 r. Ponieważ jednak wskazany dzień był dniem świątecznym ustawowo wolnym od pracy, zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. za ostatni dzień terminu należało uznać 6 kwietnia 2010 r.
Termin do uiszczenia brakującej kwoty wpisu upłynął zatem z dniem 13 kwietnia 2010 r., a skarżąca w tym terminie nie uzupełniła wpisu.
W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonej części wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
M.D.