Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 180/16

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I
Skład
Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda
Rozpoznanie
w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.T. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za rok 2010 p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Podatniczka złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T., określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za rok 2010, w wysokości 8.050 zł.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z treści skargi oraz zaskarżonej decyzji wynika, że podatniczka uiściła tytułem podatku od środków transportowych za rok 2010 kwotę 4.370 zł. W dniu 17 kwietnia 2014 r. złożyła korektę zeznania podatkowego i wystąpiła do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w wysokości 1.270 zł. W związku tym organ podatkowy wszczął postępowanie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego i określił to zobowiązanie w kwocie 8.050 zł. W związku z powyższym do zapłaty pozostaje kwota 3.680 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.).

Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Treść przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż co do zasady wnioskodawca winien przedstawić we wniosku okoliczności świadczące o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji niesie ze sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Tym niemniej sąd jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu w oparciu o analizę wniosku strony oraz dokumentów zebranych w aktach sprawy. Obowiązek taki wynika z systemowego odczytania art. 133 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 15 lipca 2015 r. sygn. akt II FZ 536/15).

W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni nie wskazała okoliczności na poparcie wniosku. Tym niemniej mając na uwadze dane o sytuacji rodzinnej i majątkowej wynikające z wniosku strony o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, sąd doszedł do przekonania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.

W szczególności sąd wziął pod uwagę, że skarżąca utrzymuje się z dwiema córkami wyłącznie z wynagrodzenia za pracę i wynajmu pomieszczenia w łącznej wysokości 1.455 zł. Majątek rodziny obejmuje: nieruchomość w postaci placu w K. o pow. 1,20 ha (obecnie nieużywany) oraz składniki objęte współwłasnością z mężem i zakazem zbywania: 2 ciągniki (siodłowy i rolniczy), 2 samochody ciężarowe, wózek teleskopowy i samochód osobowy Toyota Corolla z 2007 roku. Z kolei zobowiązania rodziny opiewają na kwoty: 15.000 zł (zobowiązania wobec Skarbu Państwa, ZUS i Urzędu Miasta R.), ponad 10.000 zł (zobowiązania z tytułu opłat eksploatacyjnych pożyczek wobec rodziny oraz znajomych) oraz kwotę 80.000 zł (zadłużenie z tytułu kredytu w banku - okres spłaty 10 lat).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Ake.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 9 maja 2016 r., dokument z 1 kwietnia 2016 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.