Uzasadnienie
S. K. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu II raty podatku rolnego za 2011 rok.
We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A., 27-letnią córką E., matką S. oraz bezdomnym kuzynem K. C.. Wskazał przy tym, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 90 m2, nieruchomości rolnej o pow. 7.79 ha oraz pojazdy w postaci: ciągnika, przyczepy i samochodu osobowego z 1997 r. Dodał, że jego matka osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 940 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący przywołał okoliczności, jakie towarzyszyły powodzi, która dotknęła jego gospodarstwo w 2010 roku.
Jednakże z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2012 roku wezwano wnioskodawcę do wskazania kwoty rocznego dochodu osiąganego z prowadzonego gospodarstwa rolnego, wyjaśnienia przyczyny braku zatrudnienia i osiągania dochodu przez żonę A. K. i córkę E. K. oraz podania kwoty wydatków przeznaczanych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty (opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę itp.), w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 21 kwietnia 2012 r. wyjaśnił, że dochód z gospodarstwa rolnego za dwa ostatnie lata wynosił 4.200 zł, a obecnie z uwagi na brak zbytu dochód jest znikomy. Córka pracuje dorywczo. Żona została zwolniona z pracy 15 lat temu, ciężko choruje i nie jest nigdzie zatrudniona. Natomiast kwota wydatków przeznaczanych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty wynosi ok. 3.100 zł, nie licząc wydatków na żywność.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A., 27-letnią córką E., matką S. oraz bezdomnym kuzynem K. C.. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 90 m2, nieruchomości rolnej o pow. 7.79 ha oraz pojazdy w postaci: ciągnika, przyczepy i samochodu osobowego z 1997 r. Rodzina utrzymuje się z emerytury matki skarżącego w kwocie 940 zł, dochodu córki osiąganego z prac dorywczych oraz niewielkiego dochodu z gospodarstwa rolnego. Miesięcznie na utrzymanie i podstawowe opłaty rodzina skarżącego wydatkuje ok. 3.100 zł, ponosi także wydatki na zakup żywności.
W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę możliwości płatnicze skarżącego wynikłe z trudnej sytuacji majątkowej rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
P.Z-C.