Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. określił K. W. nadwyżkę należnego podatku od towarów i usług za kwiecień 2002 r. nad podatkiem naliczonym za ten miesiąc do wpłaty w kwocie 3.549,- zł. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że w zakresie podatku naliczonego i należnego za ww. miesiąc, nie stwierdzono nieprawidłowości. Konieczność wydania decyzji określającej wysokość nadwyżki podatku należnego nad naliczonym za ten okres wynikała natomiast z nieprawidłowości jakie miały miejsce w rozliczeniu tego podatku za miesiąc poprzedni. Decyzją również z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. określił bowiem podatnikowi nadwyżkę podatku naliczonego za marzec 2002 r. nad podatkiem należnym za ten miesiąc do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie 296,- zł, zamiast wykazanej przez podatnika w deklaracji podatkowej VAT-7 kwoty 6.446,- zł. Uwzględniając tę okoliczność organ podatkowy określił nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym za kwiecień 2002 r. we wspomnianej wyżej wysokości (3.549,- zł), zamiast wykazanej przez podatnika w deklaracji podatkowej VAT-7 za ten miesiąc kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc, w wysokości 2.601,- zł.
Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia przyjmując, że w postępowaniu prowadzonym przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego nie zapewniono stronie możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w przedmiocie tego materiału (tj. naruszono art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa; t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.), a w konsekwencji – nie zapewniono stronie czynnego udziału w postępowaniu (naruszenie art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej).
Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. ponownie określił K. W. nadwyżkę należnego podatku od towarów i usług za kwiecień 2002 r. nad podatkiem naliczonym za ten miesiąc do wypłaty we wskazanej wyżej (w decyzji z dnia [...]) wysokości. Organ pierwszej instancji przy wydaniu powyższej decyzji wziął pod uwagę własną decyzję również z dnia [...]., a dotyczącą określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2006 r. W decyzji tej (nr [...]) natomiast, ponownie określił wysokość ww. nadwyżki w kwocie 296,- zł, zamiast wykazanej w deklaracji podatkowej kwoty 6.446,- zł.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że od decyzji określającej wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, a dotyczącej marca 2002 r., również złożył odwołanie. Uchylenie tej ostatniej decyzji prowadziłoby, w jego ocenie, do naruszenia art. 21 § 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, o którą podatnik ma prawo obniżyć podatek należny w następnych okresach, określona w decyzji dotyczącej kwietnia 2002 r., byłaby nieprawidłowa.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy ww. decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R.. W uzasadnieniu podzielił w pełni argumentację zaprezentowaną przez organ pierwszej instancji. Wskazał ponadto, że decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R., określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za marzec 2002 r.
Na powyższą decyzję pełnomocnik K. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wnosząc o jej uchylenie w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 21 § 1 ustawy o podatku od towarów i usług, powołując identyczną argumentację jak w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
W niniejszej sprawie poza sporem jest, że K. W., w zakresie rozliczenia naliczonego i należnego podatku od towarów i usług za kwiecień 2002 r., nie dopuścił się żadnych nieprawidłowości. Rozstrzygnięcia organów podatkowych dotyczące tego okresu zostały wydane wyłącznie jako konsekwencja zakwestionowania prawidłowości rozliczenia tego podatku za wcześniejszy okres tj. marzec 2002 r. Rozstrzygnięcie dotyczące tego właśnie miesiąca miało o tyle znaczenie, że organy podatkowe, badając rozliczenie podatkowe za ten miesiąc, określiły inną kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, do przeniesienia na następny miesiąc, niż ta którą deklarował podatnik. Wysokość tej nadwyżki została uwzględniona w deklaracji podatkowej VAT-7 dotyczącej kwietnia 2002 r., a zatem jej zmiana miała bezpośredni wpływ na wysokość rozliczenia w podatku VAT za okres, będący przedmiotem niniejszej sprawy.
Wskazać należy, że na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...]. nr [...], określającą K. W. nadwyżkę naliczonego podatku od towarów i usług za marzec 2002 r. nad podatkiem należnym za ten miesiąc, podatnik złożył skargę do tutejszego sądu. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie I SA/Łd 191/07 sąd uchylił ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł..
W niniejszej sprawie zachodzi zatem podstawa do wznowienia postępowania podatkowego przewidziana w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.). Uchylenie decyzji określającej wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym dotyczącej marca 2002 r. spowodowało bowiem zmianę podstawy faktycznej decyzji podatkowej dotyczącej kwietnia 2002 r. (por. wyrok NSA z 9 kwietnia 2003 r., III SA 1933/01, M. Pod. 2003, nr 11, poz. 39; wyrok NSA z 29 kwietnia 2003 r., III SA 2528/01, ONSA 2004, nr 1, poz. 42).
W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 litera b i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. i zasądził zwrot kosztów postępowania. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji znajduje uzasadnienie w art. 152 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.