Uzasadnienie
W dniu 20 stycznia 2014 roku B. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.312 zł podatnik wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych wyjaśnień udzielonych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że B. G. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 1.640 zł brutto. Z tego tytułu w 2013 roku uzyskał on dochód z wysokości 16.468 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku zamieszkuje wspólnie z matką w należącym do niej mieszkaniu partycypując w kosztach jego utrzymania kwotą 300 zł miesięcznie. Ponadto na mocy wyroku sądowego skarżący obciążony jest obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swojego syna w wysokości 350 zł miesięcznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 1.640 zł brutto. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku zamieszkuje wspólnie z matką w należącym do niej mieszkaniu partycypując w kosztach jego utrzymania kwotą 300 zł miesięcznie, jest także obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swojego syna w wysokości 350 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (1.312 zł), oraz fakt, że ze skarg wnioskodawcy równocześnie przed tutejszym sądem zawisło pięć spraw, a łączna wysokość obciążających go wpisów sądowych zamyka się kwotą blisko 6.500 zł, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mko