Uzasadnienie
K. B., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług z faktur wystawionych w miesiącach marzec-kwiecień, czerwiec, sierpień-grudzień 2008 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 2.042 zł skarżący pismem z dnia 25 marca 2015 roku wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Jednocześnie w złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowi mieszkanie o pow.
128 m2. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku z tego tytułu. Utrzymuje się dzięki pomocy córki. Skarżący podkreślił przy tym, że ma zajęty rachunek bankowy w postępowaniu egzekucyjnym. Ma także ustanowioną hipotekę kaucyjną na nieruchomości na rzecz banku w wysokości 250.000 zł, a ponadto hipotekę na rzecz urzędu skarbowego w wysokości 1.200.000 zł. Do wniosku skarżący załączył dokumenty dotyczące wysokości opłat eksploatacyjnych i spłaty kredytu oraz dokumenty dotyczące posiadanego statusu osoby bezrobotnej.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 31 marca 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, określenie wysokości kwot pieniężnych otrzymywanych w ramach pomocy "na utrzymanie" od córki oraz nadesłanie aktualnego odpisu zeznania podatkowego skarżącego - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego w drodze pisma z dnia 25 kwietnia 2015 roku nadesłał wymagane dodatkowe dokumenty i oświadczenia dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów, wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowi mieszkanie o pow. 128 m2. Skarżący jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku z tego tytułu. Utrzymuje się dzięki pomocy finansowej córki, która przeznacza na ten cel kwotę 500 zł. Skarżący ma zajęty rachunek bankowy w postępowaniu egzekucyjnym. Ma także ustanowioną hipotekę kaucyjną na nieruchomości na rzecz banku w wysokości 250.000 zł, a ponadto hipotekę na rzecz urzędu skarbowego w wysokości 1.200.000 zł. Ponadto, jak wynika z oświadczeń skarżącego, za lata 2013--2014 nie składał zeznań podatkowych.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną i utrzymuje się ze środków przekazywanych przez córkę w kwocie 500 zł miesięcznie, a ponadto ciążą na nim liczne zobowiązania finansowe, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Ake.