Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku ustalającą podatnikowi zobowiązanie w Łącznym zobowiązaniu pieniężnym od nieruchomości za rok 2010..
W dniu [...] roku do sądu wpłynął formularz PPF z wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W złożonych na urzędowych formularzach PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach K. P. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są ich świadczenia emerytalne w łącznej kwocie około 3.500 zł. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 52m2, w którym zamieszkuje oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0.1048 ha oraz spornej w sprawie niniejszej nieruchomości o powierzchni 0.0714 ha sklasyfikowanej jako zurbanizowane tereny niezabudowane oraz inne tereny zabudowane, posiada także oszczędności uzyskane z tytułu odprawy w wysokości 12.000 zł. Oświadczył także, że z uwagi na podeszły wiek oraz choroby wydają z żoną kwotę kilkuset złotych miesięcznie na leczenie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy K. P. wskazał, że wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania są otrzymywane przez małżonków świadczenia emerytalne w łącznej kwocie około 3.500 zł. Skarżący pozostaje właścicielem mieszkania o powierzchni 52m2, w którym zamieszkuje oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0.1048 ha oraz nieruchomości o powierzchni 0,0714 ha sklasyfikowanej jako zurbanizowane tereny niezabudowane oraz inne tereny zabudowane, posiada także oszczędności w wysokości 12.000 zł.
Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że K. P. nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Należy jeszcze podkreślić, że głównym i zarazem jedynym kryterium przyznawania prawa pomocy jest sytuacja materialna wnoszącego. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżącego, znacznej wartości majątek będący jego własnością oraz oszczędności w kwocie wielokrotnie przewyższającej wysokość niezbędnych do uiszczenia kosztów sądowych przeczy jego twierdzeniom o braku środków, z których mogłyby zostać pokryte koszty procesu w sprawie.
Negatywnie ocenić należy próbę przeniesienia na Skarb Państwa kosztów postępowania sądowego w sytuacji, gdy skarżący posiada oszczędności w kwocie 12.000 zł, z których bez uszczerbku dla swojego utrzymania jest wstanie wygospodarować środki na uiszczenie wymaganego w sprawie wpisu od skargi kasacyjne oraz zaangażować pełnomocnika z wyboru w celu jej sporządzenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.