Uzasadnienie
W dniu 20 listopada 2007 roku D. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], którą stwierdzono, iż odwołanie strony od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...] roku, którą: odmówiono umorzenia zaległości podatkowej określonej w decyzji przenoszącej odpowiedzialność za zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za lata 2004 i 2005 zmarłego męża D. O. na nią samą oraz umorzono odsetki za zwłokę.
W piśmie procesowym z dnia 6 grudnia 2007 roku, stanowiącym uzupełnienie wyżej opisanej skargi, D. O. zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54, t. 1). Wstrzymanie wykonania dotyczy wyłącznie sytuacji, w której zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Postanowienie, którym stwierdzono wniesienie odwołania z uchybieniem terminu, wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 roku, Nr 8, poz. 60 ze zm.), w żaden sposób nie nadaje się do wykonania. Wydanie zaskarżonego postanowienia nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. W treści przedmiotowego postanowienia organ odwoławczy jedynie deklaratoryjnie stwierdził, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie nie wywołuje żadnych skutków materialnoprawnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonego postanowienia.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
M.P.