Postanowienie WSA w Łodzi z 23 lutego 2007 r., I SA/Łd 2003/06

Rozpoznanie

w dniu 23 lutego 2007 roku na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003 p o s t a n a w i a Odrzucić skargę

Sentencja

Dnia 23 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w osobie: Sędziego WSA Joanny Sekundy-Lenczewskiej,,,

Uzasadnienie

K.G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału l Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 grudnia 2006 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismo sądowe wzywające do wykonania powyższych obowiązków, dwukrotnie awizowane, nie zostało podjęte przez skarżącego, wobec czego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału l zostało uznane za doręczone z dniem 22 grudnia 2006 roku. Zakreślony zarządzeniem termin do uzupełnienia wskazanego braku formalnego upłynął z dniem 29 grudnia 2006 roku, jednakże skarżący nie zastosował się do treści wezwania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., określają wymogi, jakim musi odpowiadać skarga, l tak, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, jak również zawierać:

1. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
2. oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Ponadto, stosownie do treści art. 215 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Do pism wszczynających postępowanie należy właśnie skarga. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, co nakłada na stronę skarżącą obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, który zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżoną decyzją.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę, z uwagi na nie uzupełnię nie w wyznaczonym terminie jej braków natury formalnej, należy odrzucić.