Uzasadnienie
I SA/Łd 202/19
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na akt/czynność Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji docelowej ze środków Miasta Ł. na przedsięwzięcie służące ochronie powietrza (podłączenie do sieci gazowej i instalację indywidulanego źródła ogrzewania).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016, poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem materialnym i procesowym aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają między innymi w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Dopuszczalność zaskarżenia zatem aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego istnieje wówczas, gdy dany akt lub czynność ustalają lub odmawiają ustalenia, stwierdzają lub odmawiają stwierdzenia, potwierdzają lub odmawiają potwierdzenia istnienia uprawnienia lub obowiązku określonego przepisami prawa administracyjnego. Musi zatem istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnienia (lub obowiązku), wynikającego z przepisu prawa (por. T. Woś w: Komentarz do ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2008, s. 61).
Stwierdzić należy, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy konsekwencji postanowień umowy cywilno-prawnej z dnia 12 lipca 2018 r. zawartej między skarżącym, a Miastem Ł., a nie - jak twierdzi skarżący – aktu/czynności organu i tym samy nie podlega kontroli sądu administracyjnego
Nie ulega wątpliwości Sądu, że zaskarżona czynność nie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie jest to ani decyzja administracyjna i nie jest to też akt nadzoru, wymieniony w art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a.
Powyższe oznacza, że zaskarżona czynność organu nie mieści się we wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. rozstrzygnięciach, w konsekwencji Sąd stwierdził, ze skarga jest niedopuszczalna, albowiem została wniesiona na czynność organu nie podlegająca kognicji sądów administracyjnych
Z uwagi na powyższe należało skargę odrzucić, albowiem skarga dotyczy czynności nieobjętej zakresem właściwości sądów administracyjnych, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1. ak